Isang mainit na araw nagmamaneho ako sa may EDSA
I'm not sure kung saan ako papunta
Kahit mahal ang gasolina, sagot ko na
Basta sa roadtrip ko, kasama ko sya
Pinahinto niya bigla ang sasakyan
Pupunta lang sa tindahan ang paalam
Para bumili ng mamam
Hininto ko ang sasakyan tutal traffic naman
Libong sasakyan na ang lumipas
Wala pa rin ang ahas! [haha. sorry s kania la ku maisip na katunog pa]
May tiket na ako ng pulis
Naghintay pa rin sa kabila ng inis
Wala na ang traffic sa EDSA
Nakapark pa rin at nag-iisa
Naghintay ako dahil choice ko
Inintay ko sya kahit impatient ako
Tanong ko lang sa kanya, babalik ka pa ba?
O magda-drive nalang ako mag-isa
Ang chikot ko'y magoover heat na
Hindi na makapaghihintay pa
Aandar na ako pero nag-iwan ako ng mapa
Para kung sakaling bumalik sya
Upuan sa tabi ko ay bakante
Dahil sya lang ang gus2 kong makatabi
Maraming gustong sumama sa roadtrip ko
Pero sya lang ang pinili ko
Sa wakas, iiwan ko na rin ang EDSA
Kung makita mo siya'y pakisabi nalang sa kanya:
"Sa paglalakad wag masyadong lumayo sa EDSA,
Baka daan pabalik ay makalimutan mo na.
Kung nakabalik ka na sa EDSA at hindi mo ako nakita,
Magtext ka lang, magyu-u-turn ako masundo ka lang."
----------------------------------
EDSA - term na ginagamit ng kalabit sa mga taong hindi makamove on.
***ngaun, ikaw na ang maginterpret sa tulang nabasa mo. ^^
DUDE: salamat. naisip ko toh dahil sa subrang paggamit mu ng term na EDSA! hahahaha. paulit ulit sa text ayan nakagawa tuloy ako tula! thnx anyway. ^^
PARA sa AALAYAN ko neto: hoi! para sayo toh! magbasa ka naman sana ng blog! rambo ka! nagets mo pa ung tula? bawal slow ngaun ah!
KALABIT: ala lang. gus2 ku lang kau special mention. hahahaha. LOL
PeanutButter
- Ai Marie
- Manila, Philippines
- She is the kind of girl who is always smiling and loves to laugh. If you are falling down, she will be right there to pick you up. She is the one that always says sorry, even if it's not her fault. Even if she is feeling like the scum of the earth, she will never let you know. This is the girl who is afraid of love, because she has already lost so much.
Monday, June 9, 2008
This is His Way of Saying Goodbye
"06/3/2008 10:03 am
di ko rin alam kung ano nangyare, parang computer na biglang nag log off... im not saying that i dont want you back, i juz dont want to ask you back yet i cant give the necessary treatment you deserve... ill be honest with you i cant provide you what you need now... maybe time will come na i will have time for myself to be happy with you, ang hirap kalaban ng distance and time... di ko kaya..di ko rin alam kung sa lyce pa ba ko magaaral pero i badly want to stay there for you, dahil yun nalang magiging way to work tings out... sana lang pagsakto na yung time anjan ka parin, im not asking you to wait, i juz want things to be the way it should be, kung dumating man yung time na yun at wala ka na, i guess i have to move on, pero i will not move on if chances are mabigyan ng opportunuty.. if you dont want me anymore i wish your happiness to someone else hu can love you more than i can. "
It was a hot summer morning when I turned the laptop on and checked my mail and of course open my friendster account. "New Comments", that sign wasn't new to me. Coz everytime I open my account someone has sent me a comment. But this day is different from the rest. He has sent me a comment once again. And I've thought, just now, that maybe, just maybe, this will be the last or close to the last writtings i'll ever receive from him. That's what he said. Maybe that how he say his goodbyes. Life's really ironic, how can something so beautiful and wonderful has to end? Life is annoying. But, we have no choice. it's part of living. to be loved and to be hurt by those people you love. Maybe it's my fault. maybe his fault. I thought im prepared of what may happen to us. i thought if we make it or break it i can accept. but during that one hot summer morning, i doubt it. i am not prepared. and during that very moment i felt my world just stop, my heart stop supplying blood all over my body. i want to break down. i want to cry. but i can't. coz i don't want others to see me crying. I hope when he says he loves me and still wants me he's saying the truth. So at least the pain will be less. But sometimes I wish he's not telling truth. So i will be hurt. and have no choice but to go through my life alone. so i won't expect, i won't hope. that someday, we'll meet at the right place and time and try our fate again.
di ko rin alam kung ano nangyare, parang computer na biglang nag log off... im not saying that i dont want you back, i juz dont want to ask you back yet i cant give the necessary treatment you deserve... ill be honest with you i cant provide you what you need now... maybe time will come na i will have time for myself to be happy with you, ang hirap kalaban ng distance and time... di ko kaya..di ko rin alam kung sa lyce pa ba ko magaaral pero i badly want to stay there for you, dahil yun nalang magiging way to work tings out... sana lang pagsakto na yung time anjan ka parin, im not asking you to wait, i juz want things to be the way it should be, kung dumating man yung time na yun at wala ka na, i guess i have to move on, pero i will not move on if chances are mabigyan ng opportunuty.. if you dont want me anymore i wish your happiness to someone else hu can love you more than i can. "
It was a hot summer morning when I turned the laptop on and checked my mail and of course open my friendster account. "New Comments", that sign wasn't new to me. Coz everytime I open my account someone has sent me a comment. But this day is different from the rest. He has sent me a comment once again. And I've thought, just now, that maybe, just maybe, this will be the last or close to the last writtings i'll ever receive from him. That's what he said. Maybe that how he say his goodbyes. Life's really ironic, how can something so beautiful and wonderful has to end? Life is annoying. But, we have no choice. it's part of living. to be loved and to be hurt by those people you love. Maybe it's my fault. maybe his fault. I thought im prepared of what may happen to us. i thought if we make it or break it i can accept. but during that one hot summer morning, i doubt it. i am not prepared. and during that very moment i felt my world just stop, my heart stop supplying blood all over my body. i want to break down. i want to cry. but i can't. coz i don't want others to see me crying. I hope when he says he loves me and still wants me he's saying the truth. So at least the pain will be less. But sometimes I wish he's not telling truth. So i will be hurt. and have no choice but to go through my life alone. so i won't expect, i won't hope. that someday, we'll meet at the right place and time and try our fate again.
Pagkakakilanlan sa St. Clare ng Batch 2005-2006
Minsan. may pinabasa sakin si choi [christian fajardo]. "ang pagkakakilanlan sa PUP" ang title ng artikulo. natuwa ako sa aking nabasa. isang sikat na paaralan, pinaggalingan ng maraming matatagumpay ang karera ng buhay ngaun, may mga butas din pala. bigla akong natawa, naisip ko, kung butas lang din naman. hindi papatalo ang St. Clare jan. dito nagmula ang ideya ko na buuin ang talatang ito. ginawa ko ito nung 4th yr pa ako, sa tulong ng mga mapanlait kong kaibigang KALABIT PENGE.
hindi ko alam kung ang mga napuna namin noon ay ganun parin hanggang ngaun, o nabigyan na ng solusyon o nabago na. pero gus2 ko pa ring ishare. katuwaan nalang. ~.~
#1. may library pero hindi pwedeng pumasok ang high school, hindi pwedeng maguwi ng libro, at walang mga silbi ang mga library card. At higit sa lahat, ang librarian, estudyante!
#2. hindi lahat ng classroom naka-tiles. [may shortage sa budget!]
#3. may internet fee pero hindi pinapayagan ang mga estudyante na maginternet, ang dinadahilan pa minsan walang server!
#4. school na walang principal.
#5. pugad ng mga buraot. [kalabit penge: GUILTY!]
#6. science lab na ginagamit lang pag dumadalaw ang DepEd. [for display?]
#7. ang mga silid na pagpinatay daw ang ilaw ang nagiging Luneta. [daw?]
#8. talamak ang pagmumura ng mga guro. [good example]
#9. isama mo narin ang dalawang telephone booth na hindi nagana.
#10. ang ating mga classroom ay may WINDOOR. window na door pa!
#11. mawawala ba naman ang mga nagbabanguhan at naglilinisang mga CR? Kasi naman ang mga magaganda, bihira lang buksan [for display ulet?]
#12. pag hapon ay may amoy na nakakawindang na pag iyong nalanghap ay gumuguhit sa ilong hanggang sa kadulu-duluhan ng iyong lalamunan .[feeds]
#13. ang mga gwardia na nagiging entrepreneur pag exam na nagbbenta ng 7 yellow paper sa halagang 5 piso at graphing paper sa halagang 1.25 na talaga naming tinatangkilik ng mga makakalimuting estudyante.
#14. isang palatandaan pag-araw ng exam: ang umpok na mga estudyante sa lobby.
#15. nagwewelding ang mga construction worker sa araw na may pasok. [guto lang ata ng aksidente]
#16. ang di matapos tapos na construction at renovation ng aming paaralan.
#17. mga teachers na walang sariling chalk at eraser.
#18. nandyan din ang mga gurong walang ibang gstong gawin kundi kausapin ang blackboard [trans. TALKBOARD!] at gusto sila lagi ang tama.
#19. nandyan din ang electric fan na pinag-aawayan at pinag-aagawan ng mga estudyante lalo na pagkatapos ng PE subject tuwing Friday dahil sa hindi ito umiikot.
#20. paaralang walang bell [meron na ngaun sa tulong ng SGO]
#21. private school na pinaglilinis ang estudyante ng kwarto at hindi pa nakuntento pinagpupulot pa sa gym. [anung silbi ng isang dosenang janitor na buwan buwan may sweldo?]
#22. buwan-buwan may exam! Kabuang!
#23. walang yearbook.
#24. pwedeng kumaen kahit hindi recess.
#25. nap time ng humility [2005-2006] tuwing 1:00-2:20pm. [social at mapeh, kakaantok xe teacher.]
#26. may binibentang non-compulsary ticket ng NAASCU pero wag ka, required!
#27. nasa loob na ang laban ay nagbabayad pa rin ng tickets for NAASCU.
#28. ang mga teacher sa paaralang ito ay marunong mangarate, minsan pag sobrang galit nauuwi sa boxing ang karate. [teacher vs. student ang laban]
#29. sembreak: 3 days, kasama na ang sabado at lingo.
#30. hindi rin mawawala ang mga estudyanteng namamato sa gwardia tuwing hindi nagtatagumpay na makalabas sa school tuwing lunch break.
#31. JS: inumin? Softdrinks. Saan? Sa bote!
#32. HRM students na nagiging waiters at waitresses sa gabi ng JS.
#33. nandito sa St. Clare ang pinakamabait na tao sa buong mundo. [Mrs. Caronongan]
#34. tuwing St. Clare’s day required ang mga estudyanteng magdala ng tigdadalawang itlog at noodles.
#35. kahit sa kalagitnaan ng klase pwede kang magtxt, tumawag sa cellphone makipagchismisan o kahit magpatunog ng malakas gamit ang loudspeaker ng cellphone mo.
#36. computer lab na pagpapawisan ka sa sobrang lamig!
#37. sa dinarami rami ng computer iilan lang ang gumagana ang ilan ay nasira kakakutingting ng mga college students.
#38. sino ba namang estudyante ang makakalimot kay mam yolly na tuwing kumakanta ay napuputol ang litid at sumasadsad ang lalamunan.
#39. once in a blue moon lang pumasok ang mga varsity pero nakaka-marcha.
#40. walang test paper tuwing exam. meron man kukunot ang iyong nuo sa sobrang labo.
#41. makakalimutan ba ang mga war freak na estudyante na kung magsalpukan ay once a week? walang palya.
#42. hindi rin mawawala ang mga guro na pumapasok lang sa silid para [magturo? Hindi.] maupo!
#43. hindi lilipas ang isang linggo na walang mawawalan o mananakawan. Kaya sa oras na tumungtong ka sa St. Clare dapat kang maging alerto 24-oras!
#44. teacher ang magdidikta sa lovelife mo. Kung hindi ang maaari kang bumagsak o hindi naman kaya ay bumaba ang grades.
#45. No ID, No Entry. [pero Joke lang!]
#46. ang aming directress [dati] na pagyumuko, tusok puso, patay.
#47. nandito ang pinamasipag na guro na tuwing nagbibigay ng exam ay puro definition at enumeration sa katamarang magsulat ng test questions. At may pagka-allergic din ata sa chalk dahil hindi nagsusulat sa blackboard.
#48. hindi sini-celebrate ang UN Day at Linggo ng Wika.
#49. college students na kung saan-saan naglelesson. Makikita mu sila sa stage, sa gym sa bleacher at kung san san pa!
#50. ang mga materyales sa construction ay nakatambak sa volleyball court! [san niu kami expect na maglaro aber?]
#51. tuwing dadaan ka sa CR ng boys ay may malalanghap ka na di kanais nais na amoy na dulot ng mga estudyanteng hindi alam kung ano ang gamit ng tubig.
#52. classroom ng humility na walang saksakan. [nakicharge ako kay bruce dati! Sa room nila na katapat ng room namin.]
#53. kahit bagyo may pasok! Saka lang ika-cancel ang kalse pag halos gumiba na ang pader ng classroom. Ika-cancel ng 3pm isang oras bago maguwian.
ano? natawa ka ba? kung may gus2 kang idadag feel free to leave a comment.
ikaw? anong naaalala mo pag nababanggit ang ST. CLARE? ^^
hindi ko alam kung ang mga napuna namin noon ay ganun parin hanggang ngaun, o nabigyan na ng solusyon o nabago na. pero gus2 ko pa ring ishare. katuwaan nalang. ~.~
#1. may library pero hindi pwedeng pumasok ang high school, hindi pwedeng maguwi ng libro, at walang mga silbi ang mga library card. At higit sa lahat, ang librarian, estudyante!
#2. hindi lahat ng classroom naka-tiles. [may shortage sa budget!]
#3. may internet fee pero hindi pinapayagan ang mga estudyante na maginternet, ang dinadahilan pa minsan walang server!
#4. school na walang principal.
#5. pugad ng mga buraot. [kalabit penge: GUILTY!]
#6. science lab na ginagamit lang pag dumadalaw ang DepEd. [for display?]
#7. ang mga silid na pagpinatay daw ang ilaw ang nagiging Luneta. [daw?]
#8. talamak ang pagmumura ng mga guro. [good example]
#9. isama mo narin ang dalawang telephone booth na hindi nagana.
#10. ang ating mga classroom ay may WINDOOR. window na door pa!
#11. mawawala ba naman ang mga nagbabanguhan at naglilinisang mga CR? Kasi naman ang mga magaganda, bihira lang buksan [for display ulet?]
#12. pag hapon ay may amoy na nakakawindang na pag iyong nalanghap ay gumuguhit sa ilong hanggang sa kadulu-duluhan ng iyong lalamunan .[feeds]
#13. ang mga gwardia na nagiging entrepreneur pag exam na nagbbenta ng 7 yellow paper sa halagang 5 piso at graphing paper sa halagang 1.25 na talaga naming tinatangkilik ng mga makakalimuting estudyante.
#14. isang palatandaan pag-araw ng exam: ang umpok na mga estudyante sa lobby.
#15. nagwewelding ang mga construction worker sa araw na may pasok. [guto lang ata ng aksidente]
#16. ang di matapos tapos na construction at renovation ng aming paaralan.
#17. mga teachers na walang sariling chalk at eraser.
#18. nandyan din ang mga gurong walang ibang gstong gawin kundi kausapin ang blackboard [trans. TALKBOARD!] at gusto sila lagi ang tama.
#19. nandyan din ang electric fan na pinag-aawayan at pinag-aagawan ng mga estudyante lalo na pagkatapos ng PE subject tuwing Friday dahil sa hindi ito umiikot.
#20. paaralang walang bell [meron na ngaun sa tulong ng SGO]
#21. private school na pinaglilinis ang estudyante ng kwarto at hindi pa nakuntento pinagpupulot pa sa gym. [anung silbi ng isang dosenang janitor na buwan buwan may sweldo?]
#22. buwan-buwan may exam! Kabuang!
#23. walang yearbook.
#24. pwedeng kumaen kahit hindi recess.
#25. nap time ng humility [2005-2006] tuwing 1:00-2:20pm. [social at mapeh, kakaantok xe teacher.]
#26. may binibentang non-compulsary ticket ng NAASCU pero wag ka, required!
#27. nasa loob na ang laban ay nagbabayad pa rin ng tickets for NAASCU.
#28. ang mga teacher sa paaralang ito ay marunong mangarate, minsan pag sobrang galit nauuwi sa boxing ang karate. [teacher vs. student ang laban]
#29. sembreak: 3 days, kasama na ang sabado at lingo.
#30. hindi rin mawawala ang mga estudyanteng namamato sa gwardia tuwing hindi nagtatagumpay na makalabas sa school tuwing lunch break.
#31. JS: inumin? Softdrinks. Saan? Sa bote!
#32. HRM students na nagiging waiters at waitresses sa gabi ng JS.
#33. nandito sa St. Clare ang pinakamabait na tao sa buong mundo. [Mrs. Caronongan]
#34. tuwing St. Clare’s day required ang mga estudyanteng magdala ng tigdadalawang itlog at noodles.
#35. kahit sa kalagitnaan ng klase pwede kang magtxt, tumawag sa cellphone makipagchismisan o kahit magpatunog ng malakas gamit ang loudspeaker ng cellphone mo.
#36. computer lab na pagpapawisan ka sa sobrang lamig!
#37. sa dinarami rami ng computer iilan lang ang gumagana ang ilan ay nasira kakakutingting ng mga college students.
#38. sino ba namang estudyante ang makakalimot kay mam yolly na tuwing kumakanta ay napuputol ang litid at sumasadsad ang lalamunan.
#39. once in a blue moon lang pumasok ang mga varsity pero nakaka-marcha.
#40. walang test paper tuwing exam. meron man kukunot ang iyong nuo sa sobrang labo.
#41. makakalimutan ba ang mga war freak na estudyante na kung magsalpukan ay once a week? walang palya.
#42. hindi rin mawawala ang mga guro na pumapasok lang sa silid para [magturo? Hindi.] maupo!
#43. hindi lilipas ang isang linggo na walang mawawalan o mananakawan. Kaya sa oras na tumungtong ka sa St. Clare dapat kang maging alerto 24-oras!
#44. teacher ang magdidikta sa lovelife mo. Kung hindi ang maaari kang bumagsak o hindi naman kaya ay bumaba ang grades.
#45. No ID, No Entry. [pero Joke lang!]
#46. ang aming directress [dati] na pagyumuko, tusok puso, patay.
#47. nandito ang pinamasipag na guro na tuwing nagbibigay ng exam ay puro definition at enumeration sa katamarang magsulat ng test questions. At may pagka-allergic din ata sa chalk dahil hindi nagsusulat sa blackboard.
#48. hindi sini-celebrate ang UN Day at Linggo ng Wika.
#49. college students na kung saan-saan naglelesson. Makikita mu sila sa stage, sa gym sa bleacher at kung san san pa!
#50. ang mga materyales sa construction ay nakatambak sa volleyball court! [san niu kami expect na maglaro aber?]
#51. tuwing dadaan ka sa CR ng boys ay may malalanghap ka na di kanais nais na amoy na dulot ng mga estudyanteng hindi alam kung ano ang gamit ng tubig.
#52. classroom ng humility na walang saksakan. [nakicharge ako kay bruce dati! Sa room nila na katapat ng room namin.]
#53. kahit bagyo may pasok! Saka lang ika-cancel ang kalse pag halos gumiba na ang pader ng classroom. Ika-cancel ng 3pm isang oras bago maguwian.
ano? natawa ka ba? kung may gus2 kang idadag feel free to leave a comment.
ikaw? anong naaalala mo pag nababanggit ang ST. CLARE? ^^
Subscribe to:
Comments (Atom)
Posts
